Złożoność wzajemnych relacji w systemach ekonomicznych, społecznych i ekologicznych sprawia, że bardzo trudno jest z sukcesem zaplanować i wprowadzić w życie strategie polityczne. Tradycyjne techniki zarządzania i oceny dają niesatysfakcjonujące rezultaty, ponieważ często ignorują aspekt struktury systemu, która uwydatnia jego złożoność, tj.: opóźnienia, sprzężenia zwrotne i nieliniowość. Zakładając, że przyczyny połączone są liniowo w łańcuch, koncentrują się tylko na technicznych FIXES (tzw. "twarda ścieżka") jako na jedynych rozwiązaniach trudnych problemów. Myślenie systemowe uważane jest za obiecujące alternatywne podejście łączące różne sektory oraz angażujące zainteresowane strony w proces analizy i podejmowania decyzji. Ta tzw. „miękka ścieżka" wymaga specjalnych narzędzi ułatwiających współpracę pomiędzy ekspertami i zainteresowanymi stronami przy analizie złożonych sytuacji oraz wyborze polityk i działań. Jednym z takich narzędzi jest modelowanie koncepcyjne.
