Gra z Klimatem
Gra toczy się na planecie bardzo podobnej do Ziemi. Planeta ta stoi w obliczu groźby wystąpienia znaczących zmian klimatycznych. Gra polega na poprawie jakości życia mieszkańców w warunkach globalnego ocieplenia poprzez redukcję emisji gazów cieplarnianych. Gracze reprezentujący rządy poszczególnych krajów oraz zarządy firm mają za zadanie wypracowania trwałego rozwoju swojego kraju bądź firmy. Ograniczenie emisji spowalnia wzrost ale nadmierna ilość gazów cieplarnianych może doprowadzić do zaburzeń klimatycznych na dużą skalę. Zarówno poziom rozwoju gospodarczego jak i efekty zaburzeń klimatycznych są rozłożone nierównomiernie pomiędzy graczy. Stanowi to dodatkowe utrudnienie ale realistycznie odzwierciedla faktyczną sytuację geograficzną. Każdy gracz stara się osiągnąć najwyższy poziom dobrobytu dla swojego kraju bądź firmy.
Przebieg gry
Wszyscy gracze mogą uzyskać informuje o aktualnej sytuacji na planecie. Szczególnie istotna jest temperatura atmosfery, która jest bezpośrednio powiązana ze szkodami klimatycznymi. Jeśli gracze zareagują dopiero wtedy, gdy temperatura atmosfery wzrośnie, może już być za późno. Ocieplenie planety jest skutkiem powolnego wzrostu zawartości gazów cieplarnianych w atmosferze. Gazy te wprowadzane są do atmosfery poprzez emisje, są jednocześnie usuwane w wyniku pochłaniania przez wielkie bufory - oceany i biosferę. Ocieplanie atmosfery jest spowalniane przez przekazywanie ciepła z atmosfery do oceanów. Mechanizmy gry opierają się na zmodyfikowanych na potrzeby gry modelach komputerowych „DICE" (Dynamic Integrated Climate Economy model - William Nordhaus) oraz „FREE" (Feedback-Rich Climate-Economy Model - Thomas Fiddaman).
Decyzje graczy - rządy państw
Podstawowe decyzje graczy reprezentujących rządy państw dotyczą ustalania pożądanego poziomu emisji gazów cieplarnianych. Gracz w każdej turze może wpływać na poziom emisji poprzez instrumenty ekonomiczne takie jak limity i podatki oraz promocję niskowęglowych technologii. Niższy poziom emisji zmniejsza ryzyko zaburzeń klimatycznych ale jednocześnie może hamować rozwój gospodarczy. Zastosowane instrumenty ekonomiczne będą wpływać na firmy prowadzące działalność gospodarczą w danym kraju.
Najważniejszym elementem gry w tej roli są negocjacje klimatyczne prowadzone pomiędzy państwami. Negocjacje nie będą łatwe, ponieważ poszczególne kraje różnią się znacząco statusem ekonomicznym.
Negocjacje zaczną się dopiero wtedy, gdy przystąpią do nich wszystkie kraje. W pierwszym etapie negocjacji uzgadniany jest globalny limit emisji gazów cieplarnianych. Każdy gracz może przedstawić swoją propozycję (limit emisji oraz termin, od którego powinien zacząć obowiązywać). Gracze mogą komunikować się aby przekonać innych do swoich pomysłów. Gdy jedna z propozycji zostanie zaakceptowana przez wszystkie kraje, rozpocznie się drugi etap negocjacji.
W drugim etapie trzeba wynegocjować limity emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych krajów. Każdy gracz ma możliwość przedstawiania propozycji limitu tylko dla swojego kraju. Gdy wszyscy przedstawią swoje propozycje, będzie można zobaczyć wynikający z tego całkowity poziom emisji oraz o ile trzeba ją obniżyć, by nie przekroczyć globalnego limitu emisji uzgodnionego w pierwszym etapie negocjacji. I tu zaczynają się właściwe pertraktacje - który kraj powinien obniżyć swój limit i dlaczego. Negocjacje zakończą się, gdy uzgodnione zostaną limity dla poszczególnych krajów, które będą spójne z uzgodnionym globalnym limitem i które zostaną zaakceptowane przez wszystkie kraje. W ten sposób ustalony zostanie pewien zestaw limitów dla wszystkich krajów oraz termin, od którego będą obowiązywać. Należy jednak pamiętać, że nie ma żadnego prawnego mechanizmu egzekwowania tych uzgodnień. Gdy któryś z krajów nie będzie się wywiązywał z podjętego zobowiązania, wtedy pozostali gracze mogą próbować wywierać presję rząd tego kraju, by jednak się z niego zaczął wywiązywać. Dodatkowym elementem negocjacji może być finansowanie przez kraje bogatsze inwestycji w niskowęglowe technologie w krajach biedniejszych. Ponadto rządy mogą wprowadzić mechanizm handlu emisjami pomiędzy krajami.
Decyzje graczy - zarządy przedsiębiorstw
Gracze reprezentujący firmy podejmują decyzje odnośnie używanych technologii. Każda firma może zainwestować w technologie niskowęglowe ale może to oznaczać zmniejszenie zysków w krótkim terminie. Na rachunek wyników przedsiębiorstw będą miały wpływ regulacje wprowadzone przez rządy. W dłuższym terminie pro-klimatyczne ustawodawstwo będzie prowadzić do większej innowacyjności i konkurencyjności przedsiębiorstw. Firmy muszą też brać pod uwagę opinię i presję konsumentów oraz podejmować działania informujące opinię publiczną o wpływie na środowisko. Od zarządu zależy czy firma będzie informować rzetelnie czy też wysiłkami o charakterze propagandowym będzie tuszować brak rzeczywistych zmian. Wszystkie podjęte decyzje będą wpływać na przebieg rozgrywki i gracze będą doświadczać - często z opóźnieniem - ich skutków.
Zakończenie gry
Gra kończy się po określonej ilości rund. W tej grze nie ma możliwości wskazania, kto jest zwycięzcą. Najważniejszym celem jest ustabilizowanie klimatu planety. Ten cel można osiągnąć tylko razem - w tym sensie wygrani bądź przegrani są wszyscy uczestnicy danej gry. Nie jest możliwe bezpośrednie porównanie wyników różnych graczy, gdyż poszczególne kraje zaczynały grę mając różne warunki początkowe.
Gracze mogą przemyśleć i przedyskutować swoje wyniki odpowiadając na następujące pytania:
Czy udało się ustabilizować ilość gazów cieplarnianych w atmosferze planety?
Czy udało się osiągnąć lub utrzymać odpowiedni poziom konsumpcji per capita?
Jaka jest jakość życia w danym kraju?
Czy wyniki są zrównoważone (zobacz, czy tendencje są rosnące, czy malejące)?
Na ile skutecznie udało się graczom porozumieć i negocjować z innymi krajami?
Jakich problemów doświadczali gracze podczas negocjacji klimatycznych?